satın almıştı. Yerleştikten sonra ilk işi bir yardımcı aramak oldu.

Ama ne yakındaki köylerden ne de uzaktakilerden kimse onun çiftliğinde

çalışmak istemiyordu. Müracaatçıların hepsi çiftliğin yerini görünce

çalışmaktan vaz geçiyor, burası fırtınalıdır, siz de vazgeçseniz iyi

olur diyorlardı.

Nihayet çelimsiz, orta yaşı geçkince bir adam işi kabul etti. Adamın

haline bakıp ‘çiftlik işlerinden anlar mısın?’ diye sormadan edemedi

çiflik sahibi. ‘Sayılır’ dedi adam, ‘fırtına çıktığında uyuyabilirim’.

Bu ilgisiz sözü biraz düşündü, sonra boşverip çaresiz adamı işe aldı.

Haftalar geçtikçe adamın çiftlik işlerini düzenli olarak yürüttüğünü

de görünce içi rahatladı. Ta ki o fırtınaya kadar:

Gece yarısı, fırtınanın o müthiş uğultusuyla uyandı. Öyle ki, bina

çatırdıyordu. Yatağından fırladı, adamın odasına koştu: ‘Kalk, kalk!

Fırtına çıktı. Herşeyi uçurmadan yapabileceklerimizi yapalım.’ Adam

yatağından bile doğrulmadan mırıldandı: ‘Boşverin efendim, gidin

yatın. İşe girerken ben size fırtına çıktığında uyuyabilirim demiştim

ya.’ Çiftçi adamın rahatlığına çıldırmıştı. Ertesi sabah ilk işi onu

kovmak olacaktı, ama şimdi fırtınaya bir çare bulmak gerekiyordu.

Dışarı çıktı, saman balyalarına koştu: A-aa! Saman balyaları

birleştirilmiş, üzeri muşamba ile örtülmüş, sıkıca bağlanmıştı. Ahıra

koştu. İneklerin tamamı bahçeden ahıra sokulmuş, ahırın kapısı

desteklenmişti. Tekrar evine yöneldi; evin kepenklerinin tamamı

kapatılmıştı. Çiftçi rahatlamış bir halde odasına döndü, yatağına

yattı. Fırtına uğuldamaya devam ediyordu. Gülümsedi ve gözlerini

kapatırken mırıldandı: ‘Fırtına çıktığında uyuyabilirim’

Sıkıntılara zihnen (bilgi, plan), mânen (dua), maddeten (tedbir)

hazırsanız, fırtına çıktığında uyuyabilirsiniz. Hayatınız boyun ca.