***

Sarılsam sana,
Sevdiğimi söylesem
Zaman dursa ve sen,
Sonsuza dek benim kalsan…

İçim acımasa mesela,
Yüreğim sızlamasa
Görünce seni yâd ellerde
Gözlerimden kan akmasa

Kıskanmasam…

Ellerini paylaşıyor olmanı,
Hiç düşünmesem…

Hepsi bir rüya olsa mesela,
Açınca gözlerimi geçmiş olsa

Kıskandıkça seni;
Bir kez daha açsam gözlerimi

Çocuk olsam
Anlamasam, bilmesem…
Severken ayrı kalmayı,
Hiç öğrenmesem
Zamanı geri alabilsem
Hayatımı sana adayıp,
Kollarında büyüyebilsem.
Keşke hep, senin olabilsem…

Ve “Seni Seviyorum” desem
Gözlerine baksam, ağlasam
Sarılsam sana, zaman dursa
Acıların en büyüğünü,
Yaşamamış olsam…

Ama biliyorum,

Ben yine,
Sensiz olacağım…

Alişan Yılmaz
Ağustos 2010


“Sen,
Hayal ürünü bir sevdanın
Nadasa bırakılmış toprağı…

Oysa ben,
Sonu hüzne açılan bir kapı…
Şimdi ben, yorgun anılar savaşçısı…”

*********

İçine dert olacak o son gülüşüm
Bir daha hiç duyamayacağın sesim
Şen şakrak, hüzünlü, kimi zaman deli

Dönüp de baktığında maziye,
Mutlu anlar gelecek göz önüne
Yüzünde tebessüm ve hüznün
Hiçbir şeye anlam veremezken,
Kaybolacaksın derinliklerimde
Ve benden uzakta,
Çığlık atacak, o ürkek, serçe yüreğin…

Yine anlamlar çıkaracaksın;
O masum gözlerden,
Sen dolu yürekten,
Her sözden…
Nefret etmek için,
Bence hepsi, “sence” nedenden

Oysa ben,
Şimdi sana bunları yazarken,
Sonu hüzne açılan bir kapı…
Şimdi ben, yorgun anılar savaşçısı…
İnan, inan bu gönül,
Gittiğinden beri, yokluğuna sevdalı

Alişan Yılmaz